Crisistijd
Wat is er veel veranderd sinds mijn vorige blogbericht en helaas een aantal dingen niet ten goede. Zo heeft mijn vader enige weken geleden (in een zeer beperkt gezelschap) afscheid moeten nemen van zijn lieve vriendin José. Nog steeds niet te bevatten dat ze in een paar maanden zo ziek is geworden en inmiddels gestorven is. Mijn vader moet nu definitief aan een heel ander ritme wennen, zonder de gezellige weekenden in Best. Het corona-virus houdt iedereen sinds enkele weken binnen en inmiddels kennen we zelf ook enkele mensen die aan de ziekte lijden. We duimen voor een goede afloop en hopelijk binnenkort een afname van het aantal nieuwe zieken. Het lijkt bijna banaal om zelf weer een bericht te gaan schrijven over het 'leven met Kahler'. Maar ik doe het toch, zodat iedereen weer de laatste nieuwtjes weet. Want die zijn er genoeg! Dit keer kreeg ik de uitslag van het bloedprikken telefonisch. Tot grote opluchting van mij en de arts zijn het HB- creatine en calciumgehalte nog st...