Zonkracht tien!
Het is weer even geleden dat ik een bericht geschreven heb. Soms is er gewoon te weinig te vertellen of heb ik juist zoveel te vertellen dat ik niet weet hoe ik het moet verwoorden. Eerst maar even de laatste droge uitslagen. Begin januari ben ik weer naar de hematoloog geweest om de bloedmetingen van eind december door te nemen. Mijn iga-gehalte (het ontspoorde eiwit) is maar licht gestegen, creatine en calcium zijn gelijk gebleven, wat goed nieuws is. Wat wel in de gaten gehouden moet worden, is mijn HB. Dit is in een krappe maand tijd meer dan een heel punt gezakt en zit daarmee nu voor het eerst onder de normaalwaarde (nu op 7.1). Omdat het HB bij mij nogal schommelt, kan het ook weer spontaan verbeteren. Eind januari word ik hier opnieuw op geprikt en dan eind februari weer, voor het volgende bezoek aan de hematoloog 27 februari. Omdat een HB onder de 6.5 reden is om te starten met de behandeling, werd ik hier wel even nerveus van. Het zwaard van Damocles leek ineens wat meer op m...